Friday, May 24, 2013

Η μικρή κουζίνα φιλοξενείται στο foodtrails.gr

Το foodtrails είναι ένα καινούριο on line περιοδικό, είναι μια ομάδα ανθρώπων που ασχολούνται με το καλό φαγητό, μια ομάδα ατόμων γεμάτα όρεξη για γευστικές περιπέτειες.


Το foodtrails μπήκε στη μικρή μου κουζίνα και τους φίλεψα ό,τι καλούδια είχα. Αν θέλετε να δείτε τι συζητήσαμε, μπείτε για να διαβάσετε τη συνέντευξη της μικρή μου κουζίνας που φιλοξενούν στο χώρο τους εδώ.

Thursday, May 23, 2013

Ραβιόλια τυριού, με λουκάνικα γαλοπούλας, μανιτάρια και κρέμα light

Σαν σήμερα, πριν ένα χρόνο ακριβώς, γλίτωσα ένα ψιλοεγκεφαλικό αφού κατέβηκα από τη ζυγαριά μου. Αυτό το πρωινό σοκ που είχα μόλις πάρει, με ταρακούνησε για τα καλά. Πολλές φορές είχα κάνει δίαιτες, παντός είδους -αλλά όχι επικίνδυνες- και απορούσα γιατί δεν μπορώ να χάσω κιλά ή γιατί τα ξαναπαίρνω. Ελεγα πως δεν τρώω πολύ, πώς τρώω υγιεινά, με τις σαλατούλες μου με όλα. Φυσικά, δεν υπολόγιζα τα τσιμπολογήματα που έκανα. Τεσπα, για να μην τα πολυλέω επειδή δεν είναι αυτό το θέμα μου, και αφού τονίσω πως ο ΜΟΝΟΣ τρόπος για να χάσει κάποιος κιλά είναι να μειώσει την ποσότητα της τροφής του και κανένας άλλος (συν λίγη γυμναστική στην πορεία), θα σας πω ποιο ήταν το πιο δύσκολο κομμάτι της πορείας που ακολούθησε, γιατί φυσικά άρχισα δίαιτα την ίδια κιόλας μέρα.


Λοιπόν, το πιο δύσκολο κομμάτι στη συνέχεια, δεν ήταν η στέρηση από τα γλυκά όπως πίστευα ότι θα ήταν αρχικά. Το κρέας δεν μου έλειπε ποτέ. Στις σαλτσούλες μπορούσα να αντισταθώ. Ακόμα και σ' αυτά τα άτιμα τα γλυκά, χωρίς τα οποία νόμιζα πως δεν μπορώ να ζήσω (κι ακόμα το νομίζω), μπορούσα και αντιστεκόμουνα. Εκείνο όμως που με βασάνιζε στην κυριολεξία και δυσκολευόμουνα πραγματικά να αντισταθώ, ήταν τα ζυμαρικά. Μόνο αυτά ζήλευα όταν μαγείρευα για την οικογένεια και έπαιρνα τα βουνά (λέμε τώρα) για να μην τα βλέπω μπροστά μου...Ακόμα και τώρα που αποφεύγω να φάω γερή μερίδα, πάω και κλέβω έξτρα πηρουνιές από την κατσαρόλα :-)

Οπότε, σήμερα οφείλω να προτείνω ζυμαρικά με light κρέμα για τους λάτρεις των ζυμαρικών γενικότερα, και για όσους τα λατρεύουν σαν εμένα, αλλά είναι σε διαιτούλα ειδικότερα. Για ακόμα λιγότερες θερμίδες, αντί για ραβιόλια με τυρί, φτιάξτε ζυμαρικά ολικής άλεσης!


Ραβιόλια τυριού, με λουκάνικα γαλοπούλας, μανιτάρια και κρέμα light 
Υλικά για 2 άτομα 
250 γρ. ραβιόλια γεμιστά με τυρί
2 λουκάνικα γαλοπούλας (τα μακρουλά) χαμηλών λιπαρών κομμένα σε φετούλες
1 μικρή κονσέρβα μανιτάρια σε φέτες
1 κούπα γάλα light
2 κ. γ. κορν φλάουρ
φρέσκο μαϊντανό ή 1 κ. σ. αποξηραμένο
αλάτι
πιπέρι


Εκτέλεση 
Βράζουμε τα ραβιόλια σε αλατισμένο νερό, σύμφωνα με τις οδηγίες στη συσκευασία, αλλά τα σουρώνουμε 2-3 λεπτάκια νωρίτερα από τον προκαθορισμένο χρόνο (δοκιμάζοντας πάντα).
Μέχρι να βράσουν, έχουμε ανακατέψει το γάλα με το κορν φλάουρ, έχουμε σουρώσει και πλύνει τα μανιτάρια και έχουμε τεμαχίσει τα λουκάνικα.
Μόλις βράσουν, σβήνουμε τη φωτιά, τα σουρώνουμε, τα βάζουμε πάλι στην κατσαρόλα και ρίχνουμε το γάλα, τα μανιτάρια, τα λουκάνικα, πιπέρι και το μαϊντανό (αν είναι ξηρός).
Αφήνουμε την κατσαρόλα στο ζεστό ακόμα μάτι της κουζίνας 5-10 λεπτά (ή σε χαμηλή θερμοκρασία), να πήξει το γάλα, ανακατεύοντας περιοδικά.
Σερβίρουμε ζεστά με έξτρα πιπέρι αν μας αρέσουν τα καυτερά και με ψιλοκομμένο μαϊντανό, αν χρησιμοποιήσουμε φρέσκο.

Monday, May 20, 2013

Κοτόπουλο κρασάτο με δεντρολίβανο

Για το κοτόπουλο τα έχουμε ξαναπεί. Είναι ένα φαγητό που γίνεται εύκολα και γρήγορα. Το κατά πόσο είναι κοτόπουλο βέβαια αυτό που γίνεται γρήγορα, είναι μια άλλη ιστορία...


Το δεντρολίβανο, είναι ένα μυρωδικό με πολλή ιδαίτερη γεύση. Μερικά μυρωδικά, τελικά μου αρέσουν περισσότερο φρέσκα, παρά αποξηραμένα, όπως το δεντρολίβανο και ο βασιλικός. Αν σας αρέσει κι εσάς, δοκιμάστε την παρακάτω πρόταση.


Κοτόπουλο κρασάτο με δεντρολίβανο 
Υλικά 
3 μισά φιλέτα κοτόπουλου
3-4 κ. σ. ελαιόλαδο
¾ κούπας κρασί ροζέ
1 κλαράκι δεντρολίβανο
1 πρέζα λεμονοπίπερο
1 κ. γ. αλεύρι
αλάτι
πρόσθεσα επίσης  και μια πρέζα ανάμικτους πιπεράτους σπόρους-μίγμα μπαχαρικών που είχα από δωράκι


Εκτέλεση 
Πλένουμε και τεμαχίζουμε το κοτόπουλο σε μικρά κομμάτια.
Ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο, προσθέτουμε το κοτόπουλο και το γυρίζουμε για λίγα λεπτά να ασπρίσει. Σβήνουμε με το κρασί και αφήνουμε να πάρει μια βράση.
Προσθέτουμε τα πιπέρια και το δεντρολίβανο, αφού πάρουμε μόνο τα φυλλαράκια του και το ψιλοκόψουμε.
Προσθέτουμε και ανάλογο νερό και αφήνουμε να βράσει για 15-20 λεπτά. Αν χρειαστεί, προσθέτουμε νερό.
Ανάλογα τη σάλτσα που θέλουμε να μείνει, και αν είναι νερουλή, προσθέτουμε στο τέλος 1-2 κ. γ. αλεύρι διαλυμένο σε λίγο νερό για να πήξει ελαφρώς. Εγώ απλώς το πασπάλισα με λίγο αλεύρι. Συνοδεύτηκε με κνέντελ.

Καλή εβδομάδα!

Thursday, May 16, 2013

Αρωματικό ξύδι από μούρα

Τα τελευταία φρούτα της άνοιξης και πρώτα του καλοκαιριού, έχουν κάνει την εμφάνισή τους. Τη λατρεύω αυτή την εποχή. γιατί μπορώ να ζω μόνο με φρούτα. Σε αντίθεση με τα φρούτα του χειμώνα που δεν με πολυτρελαίνουν, γι΄αυτά πεθαίνω! Περιμένω πώς και πώς να βγουν τα κεράσια (σήμερα είδα τα πρώτα στο σούπερ μάρκετ), τα οποία μπορώ να τρώω όλη μέρα. Μακάρι να υπήρχαν κεράσια όλες τις εποχές του χρόνου!



Πάνω εκεί λοιπόν που αρχίζουν τα αγαπημένα μου φρούτα (βερύκοκα, μούσμουλα, κεράσια), νά σου και οι μουριές κατάφορτες. Κι αν τύχει και βρεθούν σε σπίτι που δεν ενοχλεί το πέσιμό τους (βάφουν άσχημα) τις αφήνουν στην ησυχία τους χωρίς να τις κλαδεύουν πρόωρα και έτσι βρίσκουμε κι εμείς οι fun μουρίτσες για τις παρασκευές μας.

Η μουριά, είναι ένα δέντρο που μου θυμίζει την παιδική μου ηλικία. Είναι συνδεμένη με αναμνήσεις θερινού σινεμά και ξένοιαστης ηλικίας, με αποτέλεσμα να μου ξυπνάει γλυκιές αναμνήσεις, νοσταλγικές, όταν τη βλέπω φορτωμένη. Όταν καταφέρνω και βρίσκω μούρες (μούρες εμείς τις λέγαμε), τις κάνω λικέρ, γλυκό κουταλιού, τάρτα, ή ό,τι καινούριο μπορώ να φανταστώ!

Φέτος δεν έχω μαζέψει ακόμα η αλήθεια είναι, αλλά πιστεύω ότι θα βρω πάλι. Αν βρείτε μούρες, σας προτείνω να φτιάξετε ένα αρωματικό ξύδι για τις καλοκαιρινές σας σαλάτες!

Αρωματικό ξύδι από μούρα 
Υλικά 
250 γρ. λευκό ξύδι
80 γρ. μούρα
1 κ. γ. ζάχαρη

Εκτέλεση 
Μέσα σε γυάλινο βάζο, βάζουμε όλα τα υλικά.
Αφήνουμε το βάζο να σταθεί για 1 εβδομάδα.
Σουρώνουμε σε μπουκάλια.


Τα μούρα που έμειναν, μπορούμε να τα προσθέσουμε σε κάποιο γλυκόξινο φαγητό που θα κάνουμε.

Εναλλακτικά, μπορείτε να ... κεράσετε τις ξυδιασμένες μουρίτσες σε όποιον έχει νευράκια ;-)

Καλή επιτυχία σε όλα τα παιδιά που δίνουν πανελλήνιες από αύριο!

Monday, May 13, 2013

Ντολμαδάκια στο ταψί με αρωματική σάλτσα γιαουρτιού

Έφτασε πάλι η εποχή των αμπελόφυλλων. Βρείτε αν μπορείτε φρέσκα, αράντιστα όσο προλαβαίνετε και διατηρείστε τα με έναν από τους τρόπους που είχα γράψει πέρυσι. Φέτος δεν έχω μαζέψει ακόμα. Θα προλάβω άραγε; Πέρυσι, αφού έφτιαξα δεματάκια και τα έβαλα για συντήρηση με διάφορους τρόπους, μου έμειναν 10 φύλλα. Τα φύλλα ήταν λίγα για να κάνω ντολμαδάκια, οπότε σκέφτηκα να κάνω ένα μεγάλο τεμπέλικο ντολμαδάκι με την ίδια νοστιμιά. Πάμε να δούμε πώς;

 
Ντολμαδάκια στο ταψί με αρωματική σάλτσα γιαουρτιού
Υλικά για ταψί 26 εκ. (για 3-4 μερίδες)
10 αμπελόφυλλα πλυμένα (ίσως χρειαστούν παραπάνω αν είναι τα δικά σας μικρά)
1 μάτσο μάραθο ψιλοκομμένο
1 μέτριο ξερό κρεμμύδι ψιλοκομμένο
2 κρεμμυδάκια φρέσκα ψιλοκομμένα
3 φλυτζανάκια του καφέ ρύζι αμερικάνο (κίτρινο)
3-4 κ. σ. ελαιόλαδο
αλάτι
πιπέρι
2 κούπες καυτό νερό
χυμό ενός μεγάλου λεμονιού
για τη σάλτσα γιαουρτιού
200-250 γρ. γιαούρτι στραγγιστό 2%
3-4 κλωνιά μάραθο ψιλοκομμένο
αλάτι


Εκτέλεση
Σε κατσαρόλα βάζουμε 2-3 δάχτυλα νερό. Αφήνουμε να βράσει και όταν βράσει, βουτάμε τα φύλλα όλα μαζί για 1 λεπτό (μέχρι να αλλάξουν χρώμα).
Βγάζουμε τα φύλλα με τρυπητή κουτάλα σε σουρωτήρι και αφήνουμε να κρυώσουν.
Σε αντικολλητικό τηγάνι, σωτάρουμε για 3-4 λεπτά τα ψιλοκομμένα κρεμμύδια ανακατεύοντας. Προσθέτουμε το ρύζι και το μάραθο και ανακατεύουμε για 1 λεπτό για να γυαλίσει το ρύζι.
Ρίχνουμε μια κούπα καυτό νερό και αφήνουμε να βράσει μέχρι να πιει τα ζουμιά (μου πήρε 5 λεπτά). Αποσύρουμε από τη φωτιά και αφήνουμε στην άκρη.
Προθερμαίνουμε το φούρνο σε πάνω-κάτω αντιστάσεις στους 200 βαθμούς.
Λαδώνουμε ένα ταψάκι 26 εκ. (χρησιμοποίησα πυρέξ).
Στρώνουμε στον πάτο και στα πλαϊνά τα φύλλα, έτσι ώστε να περισσεύουν από το ταψί. Τα φύλλα μου ήταν μεγάλα. Αν είναι μικρά τα δικά σας μπορεί να χρειαστούν 1-2 ακόμα.

 
Ρίχνουμε τη γέμιση και τη στρώνουμε να πάει παντού.
Φέρνουμε τα φύλλα που περισσεύουν έξω από το ταψί προς τα μέσα, έτσι ώστε να σκεπάσουμε τις άκρες. Αν έχετε παραπάνω φύλλα, μπορείτε να το σκεπάσετε όλο.
Ρίχνουμε προσεχτικά 1 κούπα καυτό νερό και το χυμό λεμονιού.


Ψήνουμε για 20-25 λεπτά, μέχρι να πιει το νερό και να έχει μαλακώσει το ρύζι.
Μετά τα 15 πρώτα λεπτά, σκεπάζουμε με αλουμινόχαρτο, για να μην ξεραθούν τα φύλλα.
Αφήνουμε να κρυώσει λίγο, κόβουμε σε κομμάτια και το βγάζουμε προσεχτικά με σπάτουλα.


Tips: Ανάλογα το ρύζι που θα χρησιμοποιήσετε, μπορεί να χρειαστεί λιγότερο ή περισσότερο ψήσιμο (συνήθως το κίτρινο ρύζι αργεί). Μπορεί επίσης να χρειάζεται λιγότερο ή περισσότερο νερό.

Σκεπάστε οπωσδήποτε το ταψί, αν δείτε ότι τα φύλλα σκουραίνουν και πάνε να ξεραθούν, προκειμένου να μείνουν μαλακά.

Για τη σάλτσα γιαουρτιού
Χρησιμοποίησα αραιό γιαούρτι. Ενώνουμε γιαούρτι, ψιλοκομμένο μάραθο και λίγο αλάτι. Ανακατεύουμε καλά και σερβίρουμε μαζί με τους ντολμάδες ταψιού.

Καλή εβδομάδα!